یه گزارش خودرونگاران به نقل از دنیای اقتصاد، ولیالله افخمیراد، رئیس اسبق سازمان توسعه تجارت در یادداشتی نوشت: خودروهای مونتاژی بهویژه وقتی که خرید آنها از فروشندگان خارجی که در حال حاضر فقط چینیها هستند در قالب قطعات نیمهمنفصله (SKD) صورت میگیرد، بهلحاظ اقتصادی برای کشور خریدار نه تنها از مزیتی به جهات اشتغال موثر و انتقال تکنولوژی و سایر نتایج سرمایهگذاری صنعتی برخوردار نبوده، بلکه بهدلیل تحمیل هزینههای بستهبندی (packaging) به مراتب گرانتر از خودروهای وارداتی بهصورت آماده و به اصطلاح روی چهارچرخ (CBU)، خریداری میشوند.
حسب اعلام نظر کارشناسان که در دستگاههای اجرای ذیربط، میزان ارز پرداختی بابت خرید یک دستگاه خودرو در قالب قطعات منفصله بهطور معمول پنج تا بعضا 10درصد بسته به نوع خودروی CKD یا SKD بودن آن، بیشتر از قیمت خرید یک دستگاه خودرو آماده به صورتCBU است. اگر بهازای خرید قطعات منفصله هر خودرو همان 5درصد را مبنای افزایش قیمت قرار دهیم در سال1401 حدود 90میلیون دلار و در سال1402 بالغ بر 160میلیون دلار، ارز بیشتری هزینه شده تا خودروها به صورت مونتاژ در داخل، تولید و عرضه شوند.
این در حالی است که کیفیت خودروهای مونتاژی در مقایسه با واردات آنها در شکل کاملا ساخته شده و روی چهارچرخ بهدلیل مشکلاتی که در خطوط مونتاژ داخلی در مقام مقایسه با خطوط کاملا اتوماتیک، پیشرفته و روباتیک سازندگان خارجی خودروها وجود دارد به افت کیفیت آنها نیز منجر میشود. این افت کیفیت را از دید مصرفکننده داخلی وقتی که ترجیح آنان را برای خریداری خودروی وارد شده روی چهارچرخ، بهتر و گرانتر از مشابه مونتاژیاش میدانند، میتوان اثبات و تایید کرد.
امضای یادداشتتفاهم اخیر ایران با آمریکا و آغاز رفع تحریمهای موضوعه بر اقتصاد کشور را باید به فال نیک گرفت و در استراتژی تولید خودرو که تاکید بر داخلیسازی تمام بخشهای خودرو میکند، تجدید نظر کرد و با چرخش فرمان ساخت خودرو به سمت تولید خودرو بر مبنای قرار گرفتن در زنجیره ارزش تولید بینالمللی آن -رقابت پذیری- که نه تنها موجبات افزایش سطح تولید ، بلکه بهبود کیفیت با استفاده از آخرین فناوریهای روز و کاهش قیمت تولیدکننده و مصرفکننده را به دنبال میآورد، سهم و جایگاه صنعت خودرو و قطعهسازی را چونان دیگر کشورهای حاضر در زنجیره ارزش تولید بینالمللی افزایش داد.
با چنین اقدامی کشور میتواند با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک خود، تولید خودروهای با برندهای مشهور را بهلحاظ کیفیت و فناوری روز حتی با احتمال مشارکت خودروسازان خارجی در ایران آغاز کند و سازندگان داخلی قطعات خودرو را در زیر چتر حمایتی فناوریهای پیشرفته برای عرضه بینالمللی محصولات آنها قرار دهد. بدیهی است حمایت از سازندگان قطعات خودرو وقتی در زنجیره ارزش بینالمللی قرار گیرند، با استفاده از قوانین و مقررات نظام تعرفهای به مراتب سهلتر از آنی است که در حال حاضر انجام میشود.